Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog

Présentation

  • : Solar - Plexus
  • Solar - Plexus
  • : Le Solar Plexus est le chakra du bien-être personnel, De notre ego, de notre énergie émotionnelle pour être en harmonie avec soi et avec son entourage dans un esprit de tolérance. Ce feu, cette force, cette lumière et cette énergie dont il est le siège déterminent notre personnalité et, par conséquent, notre place dans la société et nos réactions par rapport aux conventions, aux règlements et aux lois ainsi que notre sens de la hiérarchie. Le Chakra du Plexus Solaire régit nos rapports avec le c
  • Contact

.

.

.

ALBUM DE MES PHOTOS

   

Articles Récents

1 mai 2007 2 01 /05 /mai /2007 21:57

Fichier hébergé par Archive-Host.com

NJE KALIMTARE
 
Rruga rreth e rrotull ziente e zhurmonte.
Veshur në të zeza në dhimbje madhështore,
Një grua shkoi duke tundur plot salltanet,
Kindat e palat e fustanit të saj të gjatë.
 
Po pija në mejhane përhumbur,tapë,ekstravagant
Kur ajo shtat hedhur kaloi me këmbët prej statuje
E thelle në sytë e saj, qiell gri ku lind uragani,
Pashë ëmbëlsinë që magjeps e epshin që vret.
 
Ish një vetëtime verbuese e pastaj u bë ... natë!
O bukuri kalimtare që krahë më dhe të fluturoj,
Valle s'do të shoh më në ketë jete veç në eternitet?
 
Iku e humbi mes turmës! S'do ta shihja më kurrë,
Nga që s’dija nga vinte e as ajo s'dinte ku shkoja unë.
Por, oh, qeshë i bindur! Po, qeshë i sigurtë!
Ajo do ish e vetmja grua që do kisha dashuruar ...

 
( Les Fleurs du Mal – 1857 )
 
Shqiperoi: Vasil QESARI

Repost 0
23 septembre 2006 6 23 /09 /septembre /2006 08:51

  

 

 Charles Baudelaire

 

GRISHJE PER UDHETIM

 

 

Bija ime motra ime,
Ah sa bukur është
Aty ku do vemi
Për qejfin tonë.
Të rrojmë ne të dy:


Për t'u dashur si askush,
Për t'u dashur e vdekur
Në atë vend që ngjan me ty !

 

Aty ku diejt e lagur
Të qiejve të trazuar
Kanë për shpirtin tim,
Magjinë misterioze
Te syve të tu tradhëtarë
Që mes lotësh ndrisin.

 

Aty ku do vemi të dy
Ka përsosmëri e bukuri,
Luks, epsh e qetësi.

 

Dhoma jonë do stoliset
Me mobila madhështore
Lëmuar nga vitet.
Lulet më të rralla
Ernat do përziejnë 
Në aroma vagëlluese rezine.
Tavanët gjithë ar
Pasqyrat e medha
Shkëlqimi oriental.
Në thellësi të shpirtit
Cdo gjë aty do flasë
Me gjuhën e Lindjes.


Aty ku do vemi të dy
Ka përsosmëri e bukuri,
Luks, epsh e qetesi.

 

Shih kanalet me ujë
Ku barkat përgjumen
Me syrin e tyre endacak;
Nga an' e anës vijnë
Për të lumturuar ty!

 

Shih diejt që japin shpirt
Tek prarojnë fushat,
Ujrat e gjithë qytetin
Plot tulipane,lila e ar.
E një botë që përgjumet
Kredhur në dritë llambe
Pështjellur në varak.

 
Atje ku do vemi të dy
Ka përsosmëri e bukuri
Luks epsh e qetësi.

 

Shqiperoi: Vasil Qesari

 

Repost 0
23 septembre 2006 6 23 /09 /septembre /2006 08:47

“Les trois âges de la Vie et la Mort “, peinture de Hans Baldung

ARMIKJA

Rinia ime s'qe veç një stuhi zezëmadhe

Aty-këtu çarë nga pak diell shkëlqimtar;

Me shi e vetëtima që paq e keq shkretuan

Atë që ish kopështi im endërimtar ...

Dhe ja tani që jam në vjeshtën e moshës

Më duhet të marr prapë bel e sqepar

Të vë pak rregull ne kopshtin e endrrave

Ku shiu vrima e gropa ka hapur si varr ...

Do rinis nga puna e s'di në se prapë

Do çelin lulet e reja që kam mbjellë

Në se do gjejnë plehun mistik që t'i ngreje

Tu jape fuqi, jetë e përpjetë t’i sjellë ...

- Por, medet ! Medet ! Mosha ime ka ikur

E jetën m’a ka brejtur keq e mos më keq

Ajo, e liga, tinzarja,  Armikja ime e zezë

Që përditë zemrën m’a bren e frymën m’a heq ...

Shqipëroi: Simbad Detari 

****

L’ENNEMI

Ma jeunesse ne fut qu'un ténébreux orage,
 Traversé çà et là par de brillants soleils ;
 Le tonnerre et la pluie ont fait un tel ravage,
 Qu'il reste en mon jardin bien peu de fruits vermeils.

Voilà que j'ai touché l'automne des idées,
 Et qu'il faut employer la pelle et les râteaux
 Pour rassembler à neuf les terres inondées,
 Où l'eau creuse des trous grands comme des tombeaux.

Et qui sait si les fleurs nouvelles que je rêve
Trouveront dans ce sol lavé comme une grève
 Le mystique aliment qui ferait leur vigueur ?

- Ô douleur ! ô douleur ! Le temps mange la vie

Et l'obscur Ennemi qui nous ronge le cour

Du sang que nous perdons croît et se fortifie !

Repost 0
23 septembre 2006 6 23 /09 /septembre /2006 08:39
Fichier hébergé par Archive-Host.com 

VDEKJA E GEZUESHME

Mbi një dhe të yndyrshëm e plot kërmij

Atje dua ta gërmoj vetë të thellin varrin tim,

Të preh e të shkreh kockat e mia të plakura

Të fle në harresë si peshkaqen mbi dallgë.

Urrej testamentet dhe varret me mermer ;

Në vend që i vdekur të ndjell lotët e botës

I gjallë më mirë do të doja të ftoja korbat

Qe të gjakosnin kadavrën time hedhurinë.

O krimba ! miq të verdhë pa veshe e pa sy,

Tek ju vjen një vdekje e lirë e plot dëshirë ;

Filozofë ende të gjallë, bij të kalbësisë,

Mes gërmadhës sime ecni pra pa pendim,

E më thoni në se ka akoma ndonjë torturë

Për këtë trup të plakur e pa shpirt

Të vdekur mes te vdekurish !

Nga "Spleen et idéal", LXXII

 

 

 Fichier hébergé par Archive-Host.com

Le Mort Joyeux

Dans une terre grasse et pleine d'escargots
Je veux creuser moi-même une fosse profonde,
Où je puisse à loisir étaler mes vieux os
Et dormir dans l'oubli comme un requin dans l'onde.

 

Je hais les testaments et je hais les tombeaux;
Plutôt que d'implorer une larme du monde,
Vivant j'aimerais mieux inviter les corbeaux
A saigner tous les bouts de ma carcasse immonde.

 

Ô vers! noirs compagnons sans oreille et sans yeux,
Voyez venir à vous un mort libre et joyeux;
Philosophes viveurs, fils de la pourriture,

 

A travers ma ruine allez donc sans remords,
Et dites-moi s'il est encor quelque torture
Pour ce vieux corps sans âme et mort parmi les morts !

Repost 0